Ogrody - RAFAEL I OGRODY VILLA MADAMA

Kilka lat po rozpoczęciu prac w Belwederze, w 1519 roku, zwrócono się do Rafaela o sporządzenie planów willi i przyległych do niej ogrodów położonych na zboczu Monte Mario.Prace, przerwane śmiercią Leona X, zostały podjęte w 1523 roku, kiedy kardynał Giulio wstąpił na tron papieski jako Klemens VII. Splądrowanie Rzymu w 1527 roku położyło im znowu kres, a kontynuował je dopiero architekt Antonio da Sangallo. Trudno jest dziś powiedzieć, co w tych ogrodach przetrwało z myśli Rafaela, a co jest dziełem Sangalla.Vi11 a Madama została zbudowana na całej szerokości wysokiego tarasu. Od strony Rzymu poprzedza ją dziedziniec honorowy, który z drugiej strony tworzy długi i wąski taras; z niego rozciąga się wspaniały widok. Partery oddzielone są żywopłotami ze strzyżonych krzewów, w których co pewien czas pozostawione są otwory widokowe. Poniżej parterów widoczna jest grota z wielkim basenem przykład interesującej architektury.Zachowany we Florencji rysunek Rafaela stał się podstawą dwóch całkowicie przeciwstawnych projektów rekonstrukcji ogrodu: projektu Geymullera (1884) i projektu Maria Bafile z 1942 roku. W obecnym stanie rozplanowanie terenu nie bardzo godzi się z tym ostatnim projektem i nie odpowiada programowi trzech ogrodów: miejskiego, wiejskiego i owoco­wego. Czy kompozycja rozplanowana byta na osi willi czy poza nią? Nie wyjaśnia tego rysunek Rafaela, wynika jednak z niego, że zasadą planu byto powiązanie trzech figur geometrycznych: kwadratu, kola i owalu, połączo­nych wspólną osią, której podporządkowane były również wszystkie syste­my schodów.Plan przypomina wskazówki Francesca di Giorgio, który tak wielką wagę przywiązywał do znajomości figur geometrycznych. Ogród ten został tylko częściowo zrealizowany i obecnie jego projekty interesujące są przede wszystkim jako dokument rozwoju myśli architektonicznej. Giovanni da Udine wykonał fontannę w kształcie słonia. Wywodziła się bezpośrednio z inspiracji dekoracją antycznej świątyni Neptuna, odkrytej w ruinach Złotego Domu Nerona. W ten sposób została zrealizowana dekoracja wymarzona przez L. B. Albertiego.Tę nie dokończoną willę podmiejską naśladowano niejednokrotnie, co jest tym bardziej zrozumiałe, że na temat jej budowy często dyskutowano przy okazji kolejnych przerw w pracach. W sztuce ogrodów, bardziej niż w jakiejkolwiek innej, główną wartością koncepcji jest sposób jej dostoso­wania do określonych warunków, a warunki te bywają nieskończenie różnorodne. Dzielą Bramantego w Belwederze, Rafaela i Antonia da Sangallo w Villa Madama, określają ewolucję, jaka dokonała się w archi­tekturze w latach 15001550. dżety | oc warta | automatyczne nawadnianie | zbiorniki na deszczówkę | komputery | stoły ogrodowe | ogłoszenia rybnik | huśtawka ogrodowa

Wstęp
Każdego roku w pierwsze dni wiosny zwykliśmy pijać poranna herbatę na balkonie naszego paryskiego mieszkania. Widok stamtąd jest zachwycający. Na lewo Panteon, na prawo masa kwitnących drzew Ogrodu Luksemburskiego: W 1943 roku wysokie czubki drzew ogrodu rysowały się na szaroniebieskawym paryskim niebie i tylko sylwetki kilku wielkich budowli przerywały rozległy widok. Dziesięć lat późpjej. podobnego wiosennego poranka, odnieśliśmy wrażenie, że„coś(zmieniło się w wyglądzie nieba. Piękny horyzont przesłoniła ciężka, przygniatająca ściana zabudowy. Zdaliśmy sobie sprawę, że Paryż jest okrążony coraz to wyższymi budynkami. Tym cenniejszy stał się dla nas przywilej radowania oczu przynajmniej widokiem Ogrodu Luksemburskiego, który w czasach okupacji był dla nas zamknięty, i zrozumieliśmy rozmiar rozgrywającego się na naszych oczach dramatu ..zaborczości miasta". Zbliżając się do nowo wytyczonych granic „regionu miasta Paryża", można by zastanawiać się, jaki los czeka laski SaintGermain. Senlis. Halatte. Montmorency, które nadawały tyle uroku okolicom miasta. ..Zielona płaszczyzna usiana fabrykami", napisze Charles HauguetMartin studiując historie doliny Oise.